Afscheid van Davide, de stagiaire

Vanaf dinsdag was ook Davide aanwezig in de les. Hij is in de laatste fase van zijn studie Italiaans voor buitenlanders. Het liefst wil hij in Israel aan de slag. Om zijn inkomen te verdienen werkt hij in een discotheek/bar....In het kader van zijn studie volgt hij ook de lessen (soort van hospiteren dus). Gisteren was zijn laatste dag en om dat te vieren heeft hij alle cursisten, waar hij mee gewerkt heeft, uitgenodigd om in een osteria zijn afscheid te vieren. Hij had een taart gebakken. Hij is een bekende van de kleinzoon van de huidige eigenaar van deze osteria die al heel lang " in de familie" is.

Entree

En het is niet zomaar een osteria, Osteria del Sole (type het in Google in en je bent er :)) is de oudste osteria van Bologna, waar je alleen een drankje kunt drinken en zelf je eten mag meenemen. Dit laatste is verdwenen; in de osteria kun je tegenwoordig ook eten bestellen en mag je daarom niet zelf wat te nuttigen meenemen. Toen we binnenkwamen was het nog rustig; we waren expres vroeg gegaan, anders kun je er niet meer zitten. En de mensen staan tot aan buiten toe (zie foto verderop).

Stamgasten

Een paar vaste stamgasten zaten een spelletje kaart te spelen. Nadat duidelijk was, dat ik uit Nederland afkomstig was, moest ik " de groeten aan van Basten" doen.










Hieronder nog wat impressies.

"Het is verboden te spugen op de vloer"

Vrijwel de hele avond gekletst met Davide en een Spaanse vrouw die ooit in haar leven illegaal in Engeland heeft gewoond. Omdat haar toenmalige werkgever Italiaanse was, en ze zich voordeed als een familielid, is ze met het leren en spreken van Italiaans begonnen. Nu wil ze het gewoon goed kunnen.





De lessen verliepen weer goed. Ik heb een beetje inzicht gekregen in het gebruiken van de werkwoorden om indirect aan te geven of datgene wat je zegt een vaststaand gegeven is, of dat het nog onderhandelbaar is.
Voor een Nederlandse zoals ik, geen verkeerde informatie. Je gebruikt namelijk een verleden tijd vorm om iets in de toekomst aan te duiden. Wij zeggen dan..." ik had zo gedacht om....naar de film te gaan" bijv. Je kan in het Italiaans hiervoor dus een verleden tijd gebruiken. Verder tijdens de conversatieles met elkaar een beetje gefilosofeerd over het leven na de stoffelijke dood. Zo langzamerhand kan een gesprek dus ook echt over iets gaan :)

Al met al heb ik een hele 'rijke' dag gehad. Vandaag luieren en een beetje niets doen. Straks vertrek ik naar Milaan, naar een show.